وبر عاقل لازم است تا عذرى نداشته باشد آنكه أو را چهار ساعت بوده باشد : ساعتي كه در آن ساعت مناجاة كند با پروردگار خود ؛ وساعتي كه در آن ساعت حساب نفس خود بكند كه چه كرده است از نيكى وبدى ؛ وساعتي كه تفكر نمايد در آن ساعت در آنچه خدا به أو عطا كرده است از نعمتهاى نامتناهى ؛ وساعتي كه در آن ساعت خلوت كند براي بهرهء نفس خود از حلال ، وبدرستى كه اين ساعت ياورى است أو را بر ساعتهاى ديگر ، وراحت وآسايشى است براي دلها . وبر عاقل لازم است كه بينا باشد به زمانهء خود وأهل آن ، وپيوسته متوجه اصلاح كار خود باشد ونگاهدارندهء زبان خود باشد از آنچه نبايد گفت ، پس بدرستى كه كسى كه كلام خود را از عمل خود حساب كند كم مىشود سخن أو مگر در چيزى كه نفعي به حال أو داشته باشد . وبر عاقل لازم است كه طلب‌كننده باشد سه چيز را : مرمّت معاش دنياي خود با تحصيل كردن توشه براي آخرت خود با لذت يافتن در چيزى كه حرام نباشد . أبو ذر گفت كه : آيا در آنچه خدا فرستاده است چيزى هست از آنها كه در صحف حضرت إبراهيم وموسى عليهما السّلام بوده باشد ؟ فرمود : اى أبو ذر ! بخوان اين آيات را قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى . وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى . بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا . وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقى . إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى . صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَمُوسى « 1 » يعنى : « بتحقيق كه رستگارى يافت هر كه زكات داد يا خود را از كفر ومعصيت پاك كرد ، وياد كرد پروردگار خود را پس نماز كرد ، بلكه شما اختيار مىكنيد زندگانى دنيا را ، وآخرت نيكوتر وباقىتر است ، بدرستى كه اين ثبت است در صحيفه‌هاى پيشين ، صحيفه‌هاى إبراهيم وموسى » « 2 » . وبه سند صحيح منقول است از حضرت صادق عليه السّلام در تفسير قول خدا وَإِبْراهِيمَ الَّذِي

--> ( 1 ) . سورهء أعلى : 14 - 19 . ( 2 ) . خصال 524 ؛ معاني الأخبار 334 ؛ عرائس المجالس 100 .